Vaderschap

De biologische, juridische of wettige relatie van een man tot een kind. De biologische vader van een kind is de verwekker ervan. Voor het ontstaan van juridische vaderschapsrelaties doet die verwekker er echter niet toe. Of beter gezegd: in het Nederlandse rechtssysteem is er zo’n nauwe band tussen het biologische en juridische vaderschap, dat bij de geboorte van een kind binnen een huwelijk er automatisch van uitgegaan wordt dat de wettige echtgenoot van de moeder tevens de biologische vader van het kind is (Burgerlijk Wetboek, Boek I, artikel 199).

Ook als de geboorte van het kind binnen 307 dagen na de ontbinding van het huwelijk plaatsvindt, is het kind wettig van de gescheiden echtgenoot, tenzij de moeder in de tussentijd is hertrouwd. Bij niet-gehuwden ontstaat het juridische vaderschap door erkenning van het kind.
Er zijn nog twee andere manieren waarop voor de wet vaderschap kan ontstaan – namelijk door gerechtelijke vaststelling en door wettiging. Wettiging speelt bijvoorbeeld een rol bij adoptie.

Van circa tien procent van de kinderen die in Nederland geboren wordt, is de juridische vader niet dezelfde als de biologische vader. In een fors aantal gevallen is de biologische vader niet bekend, maar in een aantal andere gevallen, bijvoorbeeld bij bevruchting van een donor, is de juridische vader ervan op de hoogte dat hij niet de verwekker van het kind is. Wettelijk gezien maakt dat geen verschil. Door het juridische vaderschap ontstaat een familierechtelijke relatie die de basis vormt voor een aantal plichten, zoals de onderhouds- en de zorgplicht.