Amsterdam

Amsterdam

“Sjeezus hé.. Wat een drama, wat een ellende. Ik haat Amsterdam. Echt, ik haaaat het!” Schreeuw ik tegen mezelf wanneer ik mijn 3e rondje door de pijp rijd, op zoek naar een parkeerplek. De stad lijkt elk jaar voller te worden. Niet alleen met auto’s, maar ook met fietsers. Wilde, niet uitkijkende fietsers die opeens voor je motorkap verschijnen en er bijna op plaatsnemen. Voorheen leek het me niets te interesseren. Maar sinds 2 jaar erger ik me mateloos aan de drukte van de drukte in onze hoofdstad.

Zodra de auto – eindelijk – is geparkeerd, ik mijn frustratie eruit heb gevloekt en een frisse teug buitenlucht heb ingeademd, verschijnt de roze bril weer. Ja, de grote stad is best leuk. Maar ik zou er voor geen goud meer willen wonen. Is dat omdat ik me nu gesetteld heb in een ruim huis, naast het bos, in een rustige woonwijk?

Of is dat omdat ik moeder ben geworden en ook een soort van veranderd ben? “Hell no. Ik hoop het toch echt niet?” Ik besluit dat het het eerste moet zijn. Ik ben immers alweer een paar jaar inwoner van een pittoresk dorpje op de Veluwe en dat went. Mijn man, een echte Rotterdammer, is een paar jaar geleden met me mee verhuisd. Terug naar ‘mijn’ kleine, Veluws dorpje. Terug naar mijn roots. Nog steeds vragen mensen het me: ‘Zal vast wel een hele verandering zijn geweest voor hem’. En: ‘Kon hij wel aarden?’. Jazeker. Vertel ik ze dan. Hier op de Veluwe houden ze wel van iemand die recht voor zijn raap is.

Ik, daarentegen, miste de stad. De drukte, de mensen, het geschreeuw, het gepiep van de metro.. De openingstijden van elke supermarkt op de hoek. De multi-culturele voedselcultuur. Zoveel dat er hier (nog) niet is. Maar ik ben inmiddels weer helemaal gewend aan mijn dorpse leven. Mede door Mats. God hé. Ik heb het zo druk met werk, huis en kind dat ik niet eens de tijd heb om de stad te missen.

Maar.. zodra ik mijn auto in een veel te duur parkeervak heb geplaatst, een diepe teug Amsterdamse lucht inhaleer en de geur opsnuif van alle heerlijke eet-koffie- en borrel-tentjes moet ik het de Amsterdammers wel nageven. Je huis is duur, je fiets wordt gejat, maar hé.. de grote stad heeft toch wel wat!