HELP! Ik kan het niet meer alleen

HELP! Ik kan het niet meer alleen

Vandaag ben ik 36 weken zwanger, het einde is in zicht! Wat is de tijd ontzettend snel gegaan, maar toch zijn negen maanden ook lang! Negen maanden lang draag je je baby met je mee en zometeen kan ik haar gewoon vasthouden en met haar knuffelen. Soms lijkt het nog zo onwerkelijk… Ik moet wel zeggen dat nu het einde nadert de zwangerschap ook wel wat zwaarder begint te worden. Fysiek merk ik echt dat ik zo’n 15 kg extra gewicht mee sleep. Waar ik normaal altijd iedereen inhaal als ik aan het wandelen ben loop ik nu erg langzaam, spullen tillen lukt niet meer en zelfs mijn schoenen aandoen is een probleem geworden.

Wist je trouwens dat het ook een echte uitdaging is om het down-under bij te houden? Scheren doe ik dus op de gok… Nou, die dingen kan ik allemaal nog wel mee leven, maar wat ik geen leuke bijkomstigheid vind is dat ik soms half in m’n broek pies, ja lach maar! Een onverwachte nies, hoest of lach kan funest zijn. Laatst ging ik even op de fiets naar de stad, nou dat hoef ik dus ook niet meer te doen. Er zit maar één ding op: bekkenbodemspieren trainen 😉 . Het bukkend uitvoeren van activiteiten zoals de vaatwasser uitpakken of de was doen wordt ook steeds lastiger en ik schakel dus regelmatig mijn vriend in voor deze klusjes.

Al vind ik dit niet heel gemakkelijk, want ik doe het liefst alles zelf. Inmiddels ben ik er achter gekomen dat ik daar dan ook alleen mezelf mee heb als ik die klusjes wél doe. Mijn rugklachten nemen de laatste weken ook toe. Gelukkig helpt een lekker warm bad om de pijn te verlichten en probeer ik zoveel mogelijk op mijn houding te letten. Rechtop lopen en rechtop zitten.

Alle wasjes heb ik gedraaid, de bevallingstas ben ik aan het inpakken en zometeen begin ik aan het opstellen van mijn bevallingsplan. We hebben nog wat laatste spulletjes nodig voor de komst van de kleine, zoals bv. een autostoeltje, kruiken, een traphekje dus we gaan nog één laatste keer shoppen voor de komst van onze prinses! Vanaf week 37 moet natuurlijk ook alles klaar zijn, want het kan maar zo zijn dat ze eerder komt dan de uitgerekende datum. Ik weet in ieder geval dat mevrouw goed ligt (met haar hoofdje naar beneden) en al aan het indalen is. Dat is een hele geruststelling.

Even was ik bang namelijk dat ze in de stuit zou gaan liggen, omdat ze lange tijd overdwars bleef liggen. Ik heb toen een yoga-houding meegekregen als huiswerk van mijn yoga-docente, namelijk de ijsbeerhouding. Het is (voor yoga-bekenden onder ons) de child’s pose, alleen dan met je billen omhoog. Er ontstaat veel ruimte in je middenrif, waardoor de kans dat je baby draait vergroot. Ik heb deze oefening zo’n twee keer per dag gedaan en heb daarnaast veel gewandeld (vooral tijdens mijn bezoek aan Londen). Toen ik op controle kwam (34+3) bleek dat ze was gedraaid!

Als jullie nog tips hebben voor het inpakken van mijn bevallingstas of het opstellen van mijn geboorteplan, let me know!