Moodswings

Moodswings

Het is zondag en het is een prachtige dag. Als ik wakker word schijnt het zonnetje door onze gordijnen en ik stap vrolijk mijn bed uit. Ik begin mijn dag met mijn dagelijkse routine: het uitlaten van de honden. Het zonnetje is aangenaam warm voor de tijd van het jaar en daar geniet ik van. Als ik thuis kom staat vriendlief in zijn hardloopkleren klaar om een rondje te gaan joggen en ik maak een ontbijtje. Bij terugkomst bepalen we wat we vandaag eens zullen gaan doen. We besluiten om lekker te touren in mijn vriend zijn nieuwe auto en even naar de Woonboulevard te gaan. Ja, lekker degelijk op zondag.
Het is me nu officieel toegestaan met een kindje op komst en verhuisplannen (lucky me 😉 ).

Tijdens het bewonderen van de keukenshowrooms merk ik dat mijn humeur drastisch omdraait. What’s happening? Ik heb ineens zin om heel hard die keukenkastjes dicht te slaan en vraag me af wat er met mezelf aan de hand is. Ben ik gek geworden? M’n verstand verloren? Oh god, dit is het einde.

Ik ben niet de enige die het opmerkt… “Ga je nog gezellig doen?” wordt me gevraagd… Ik gooi het op het feit dat ik trek heb en echt wat moet eten. Aangezien er op een Woonboulevard geen chique lunchcafeetjes zijn rijden we door de McDrive. De McKroket (life time favourite) lijkt me goed te doen. Voor even dan. Als we thuis komen merk ik dat ik nog steeds niet mezelf ben. Ik vraag me stilletjes af of ik voor nu altijd zo’n sekreet blijf en hoe het in godsnaam moet zijn om samen te leven met een bitch. Naast dat ik er zelf last van heb heeft mijn vriend er namelijk ook last van. Ik besluit even op de bank te gaan liggen en een dutje te doen, hopende dat het daarna over is.

Ik denk dat ik voor vandaag moet accepteren dat het niet beter wordt en deze hormonale dag bestempel ik als eerste officiële zwangerschapskwalen-dag. Wordt het toch nog een historisch momentje.

P.S. Sorry schatje, ik kan er ook niets aan doen 🙂