Schrikachtige baby’s

Schrikachtige baby’s

Alle pasgeboren baby’s schrikken van harde geluiden.

Draaien hun hoofd weg van schel licht en gooien hun armpjes omhoog en huilen als ze het gevoel hebben te vallen. Bij schrikachtige baby’s neemt dit uitzonderlijke vormen aan. Schrikachtige baby’s reageren sterk op prikkels.

Ze kunnen al bij heel geringe prikkels schrikken en daardoor huilen, trillen en bleek worden.

Misschien is het het leven buiten de veilige, donkere haven van de baarmoeder dat hen afschrikt.

De baby reageert sterk op alle mogelijke prikkels, of die nu van buitenaf of vanuit haarzelf komen. Als ze honger heeft gaat ze al gauw razend en wanhopig huilen. Door haar eigen onwillekeurige spierbewegingen kan ze niet in slaap komen. Als je haar oppakt spant ze zich: als je haar neerlegt schrikt ze. Elke verandering in haar omgeving, hoe gering ook merkt ze op en kan haar aan het schrikken maken. Bij een dergelijke baby kan zelfs het rinkelen van de telefoon in de kamer ernaast genoeg zijn om haar een plotselinge beweging van schrik te laten maken.

Als je zo’n baby steeds laat schrikken zal zij haar schrikachtigheid niet afleren. Als haar zenuwstelsel steeds kleine schokken moet verwerken, zal het niet opeens in staat blijken schokken op te vangen. Ze wordt alleen kalmer als haar zenuwstelsel zich verder ontwikkelt en haar ouders bovendien zo omzichtig met haar omspringen dat ze in haar dagelijks leven steeds minder tegenkomt dat haar van streek maakt.

Lees meer over het verzorgen van een schrikachtige baby

Uit: Penelope Leach, Baby en Kind