Twee papa’s en een draagmoeder

Twee papa’s en een draagmoeder

Yoram en Yordy willen heel graag papa’s worden. Suuz bood aan draagmoeder te worden…

Ik was 26, mijn man 31 en daar stonden we dan op het punt van ons leven waarop we papa’s zouden gaan worden. We wisten hoe, via een draagmoeder, maar dan moet je toch nog een heleboel andere keuzes maken. Wie wordt de biologische papa? Natuurlijk hebben we daar veel over gepraat. Al snel werd duidelijk dat mijn man veel meer ophad met het biologische aspect. Hij wilde graag zijn genen doorgeven en iets van zichzelf in ons kind herkennen. Mij maakte het niet uit. Als we zouden gaan adopteren hadden we immers ook niets van ons in elkaar terug gezien. Yordy werd de biologische papa, dat was duidelijk. Als het op een of andere manier niet zou lukken zou ik het proberen. Dat is dan toch weer een klein voordeel als homostel.

Net voor Sinterklaas hebben we voor de eerste keer de inseminatie geprobeerd. Je gaat er dan vanzelf vanuit dat het nog wel een paar keer over gedaan moet worden voordat er echt een zwangerschap ontstaat. Een aanname die niet helemaal bleek te kloppen… Suuz werd een beetje misselijk, haar borsten begonnen te kriebelen en haar ongesteldheid bleef uit. Op 31 december, net voordat we naar een oud en nieuw feest zouden gaan met z’n drietjes, hebben we de stoute schoenen aangetrokken en een test gedaan. Positief! We werden vaders! Op het dansfeest waren we allen maar aan het lachen en giebelen. We keken om ons heen en dan vraag je je af wat je daar doet. Het leek wel een roes waar we in verkeerden.
Gedurende de hele zwangerschap zijn we overal bij betrokken geweest. Ieder bezoek aan de verloskundige, iedere echo, iedere mijlpaal. Ook hadden we afgesproken dat de bevalling bij ons thuis zou plaatsvinden. Op een zondag avond was het zover. Suuz had een beetje vocht verloren. Met en bonzend hart stapten we in de auto om haar op te halen. Alles ging zo snel… De verloskundige kwam en voor we het wisten was Otis geboren, bij ons thuis, in de woonkamer. Dat moment vergeet je nooit meer. We realiseren ons heel erg goed hoeveel geluk we hebben gehad, en nog steeds hebben met Suuz. Inmiddels zijn we dolgelukkige vaders van een anderhalf jarige dreumes. Otis ziet Suuz ongeveer een keer in de maand. Hij heeft een ouder, en inmiddels ook een jonger halfzusje. Als hij later meer contact wil met Suuz of zijn zusjes vinden wij dat prima. Dat moet zijn keuze zijn. Hij mag altijd daar gaan spelen en zij hier komen spelen.

Emotioneel gezien is alles geregeld. Nu moeten we nog lange procedures ingaan om alles volgens de wet te regelen. Mijn man heeft Otis wel erkent tijdens de zwangerschap. Toen Otis een jaar was, kon hij alleenstaand voogdijschap aanvragen. Daar zijn we nu mee bezig. Als ik drie jaar voor Otis gezorgd heb kunnen we een procedure starten om de voogdij te delen. Ik kan dan of erkend stiefvader gezag krijgen, of Otis adopteren. Dat duurt dus nog een tijdje. Maar genieten van Otis, dat doe ik al in gedachten vanaf de puberteit, toen ik wist dat ik heel graag vader zou willen worden!”

Yoram, getrouwd met Yordy en vader van Otis

(Foto: Lindsay Foster, vaders: BJ Barone and Frankie Nelson)