Verplicht stil zitten

Verplicht stil zitten

Vertelde ik jullie vorige week nog dat ik langzamerhand klusjes uit handen aan het geven was en dat echt heel verschrikkelijk vind… Deze week wordt het alleen maar erger (of nou ja erger, vervelender voor mij 😉 ). Afgelopen week had ik controle en de verloskundige vroeg hoe mijn dag eruit zag en of ik genoeg rust nam. Vriendlief keek me doordringend aan en ik vertelde dat ik nog lekker bezig was, maar wel tussendoor een break nam op de bank. Af en toe dan… De verloskundige keek me aan en zei dat het tijd was om gas terug te nemen. Jij gaat voortaan twee uur slapen tussen de middag. Ik keek haar vol ongeloof aan: “Wat?! Twee uur? Zo lang?”. Oh my god… Ze vertelde me dat ik vanaf nu nog maar 20% mag doen van wat ik normaal op een dag doe. Oké, dat is echt niks. Het enige wat door m’n hoofd ging was: Wie gaat er nu stofzuigen? Wie zorgt dat de was wordt gedaan? en ga nog maar even door. Mijn grootste angst werd werkelijkheid, aaaah, ik wil niet in een vies stoffig huis wonen. Mijn vriend zag mijn gedachten gaan en zei dat ik maar even rustig moest doen en vooral moest luisteren naar wat de verloskundige tegen me zei, want ja, hij had ook al een paar keer tegen me gezegd dat ik rustig aan moest gaan doen. Vreemde ogen dwingen, dus vanaf nu zit ik iedere dag een beetje te chillen op de bank, Netflix aan, kopje thee erbij. Het is omdat het moet en omdat ik weet dat het het beste is voor mijn kindje, want echt blij word ik er niet van. Waarom het nodig is? Dat heb ik nog helemaal niet verteld! Het blijkt dat mijn kindje niet zo’n dikkerd is, op zich niets zorgwekkends, maar als ik al mijn energie aan mezelf blijf geven in plaats van aan mijn kindje kan het wel iets zorgwekkends worden. Om te zorgen dat ze toch nog wat aankomt en straks na de geboorte wat reserves heeft mag ik nu dus al mijn energie aan mijn kindje geven. Als jullie nog tips hebben voor leuke series, films of boeken hoor ik het graag!