Mijn peuter kwijlt

Mijn peuter kwijlt

Mijn peuter (2,5 jaar) kwijlt zoveel. Is dit erg?

Er kunnen verschillende oorzaken zijn waarom een baby, dreumes of peuter kwijlt. Een verkoudheid, doorkomende kies of tand, voeding of een onvoldoende ontwikkelde mondmotoriek kunnen de oorzaak van kwijlen zijn.

Als jonge kinderen veel kwijlen kan het zijn dat er een tand of kies doorkomt. Als dit niet zo is, dan kan het ook zo zijn dat de mondmotoriek van het kind onvoldoende ontwikkeld is. Dit betekent dat zijn mondspieren bijvoorbeeld slap zijn, waardoor zijn mond vaak open staat. Dit kan komen doordat het kind vaak verkouden is. Hij kan dan niet door zijn neus ademen en ademt daardoor door zijn mond.

Wat kan er aan de hand zijn dat mijn peuter zoveel kwijlt?

Ik kijk bij kinderen die veel kwijlen altijd naar de voeding van het kind. Als een kind nooit hard voedsel als een appel of wortel krijgt, dan adviseer ik om daarmee te gaan oefenen. Het is van belang de mondspieren te trainen en dat doe je onder andere door flink te kauwen. Ook wil ik weten of een kind duimt, op vingers zuigt, een fopspeen heeft of nog veel uit een zuigfles drinkt. Op tweejarige leeftijd begint een kind vaak al veel te vertellen. Een kind met voortdurend een duim of fopspeen in de mond vormt geen duidelijke spraakklanken. De spieren worden dan dus niet optimaal getraind.

Als de verkoudheid voorbij is, kan de gewoonte van het ademen door de mond blijven bestaan. Het kind slikt dan minder waardoor de buis tussen de neus- en keelholte niet wordt gefilterd en er opnieuw een verkoudheid kan ontstaan. Als er minder wordt geslikt (probeer zelf maar te slikken met een open mond) kan het kind het speeksel uit de mond laten lopen (kwijlen). Het is mogelijk dat hij dit niet (meer) voelt.

Naast het belang van het eten van hard voedsel, dus goed kauwen en inzicht in het belang van door de neus ademen, train ik de mondspieren met mondmotoriekspelletjes. Bijvoorbeeld gekke bekken trekken en bolle wangen maken. Als het thuis een gewoonte wordt dit te doen, dan vermindert vaak het kwijlen. Als je baby, dreumes of peuter veel kwijlt, kan erfelijkheid ook een rol spelen.