Sprong 9: Na regen komt zonneschijn

Joyce (34), getrouwd met Tim. Mama van Isabelle (12 mnd), zwanger van ons tweede kindje. Woonachtig in het prachtige Brabant.

Sprong 9: Na regen komt zonneschijn

Tot nu toe vind ik dit toch echt de heftigste sprong. Bij elke sprong vind ik het pittiger en lijkt Isabelle er meer last van te hebben. Soms denk ik dat ik de enige ouder ben die zich mateloos kan irriteren aan dit gedrag…

Hogere theaterschool

We zitten net in sprong 9 als Isabelle ineens enorm kinderachtig gedrag gaat vertonen. Ze wil constant geamuseerd worden en doet ons ineens expres pijn (bijten).
Meestal uit haar frustratie zich in een theatrale voorstelling waarbij ze luidkeels begint te schreeuwen en op de grond gaat liggen dreinen en drammen.
Naast de enorme driftbuien (veelal uit het niets) slaapt ze ook  slecht. Zowel het naar bed gaan als het doorslapen is ineens een hele opgave geworden. Meerdere malen per avond/nacht wordt ze huilend wakker en zit dan rechtop in bed.
Het enige wat helpt is naar haar toe gaan, troosten, speen geven en vooral aandacht aan haar besteden bij het naar bed gaan ritueel. 
Voordat ze naar bed gaat poetsen wij eerst haar tandjes, daarna mag ze zelf nog even poetsen. Daarna trekken we haar slaapzak aan. We lezen nog even een verhaaltje (mama kent hem inmiddels uit haar hoofd). En wat we vooral niet moeten vergeten is het rondje door de kamer en alles te benoemen. Soms helpt het, soms niet… Typerend Isabelle tijdens een mentale sprong.
 

Good things are coming

Na regen komt zonneschijn. Hoe naar de sprongen ook kunnen zijn… Wat leert ze toch stiekem weer veel. Isabelle kan na het nemen van deze sprong:
 
• Los lopen 
• Meedoen met liedjes (klappen in de handjes en op haar bolletje)
• woorden imiteren (ijne = Nijntje)
• Zelf haar gezichtje poetsen met snoetenpoetsers
• Trap op én af klimmen zonder hulp
• Zelf naar haar stoel lopen als we dat vragen alvorens het eten.
 
Ondanks al deze mooie nieuwe vaardigheden ben ik toch wel weer even blij dat deze sprong voorbij is. Hij was doodvermoeiend… Mijn enige tip in deze sprong: Soms moet je afstappen van je principes en doen wat op dat moment helpt.
Al is dat met je kindje in jullie bed gaan liggen tot ze slapen en dan over leggen. Maar ik besef me maar al te goed dat het tijd is om grenzen te stellen na het nemen van deze sprong. Want ze hunkert er overduidelijk naar en wij zijn de enige die haar die grenzen kunnen geven.
 
Hold full parents, it comes well good.
 
Liefs Joyce